Maidenspeech Jaël de Kool
Geschreven op: | Door: Jaël de Kool
Zoeken naar het goede als alles om je heen verandert. Dat is wat mij opvalt als ik terugkijk op de afgelopen veertien jaar dat ik in Waddinxveen woon en in mijn rol als raadslid.
Zelf ben ik geboren in de stad Groningen en ben ik, met een paar tussenstops, de hele A28 afgezakt om in Utrecht te studeren, te wonen en te werken. Als bonus heb ik aan de VU de master Christelijke Filosofie mogen volgen en afronden. Daar heb ik geleerd na te denken over hoe je complexe maatschappelijke vraagstukken kunt benaderen. Niet vanuit een idealisme of een ander -isme als leidraad, maar denkend vanuit de richting van het goede leven.
Vijftien jaar geleden ontmoette ik Stefan, die toen in Rotterdam werkte. Toen we besloten samen verder te gaan en een plek zochten om te settelen, pakten we de kaart en tekenden we een cirkel tussen Utrecht en Rotterdam. Vervolgens zijn we met de trein naar Gouda gegaan, hebben daar OV-fietsen gepakt en een rondje door de regio gemaakt. Gouda was toch echt de stad en Moordrecht vonden we te klein en te afgelegen. Waddinxveen daarentegen sprak ons aan. Het had zeker geen wowfactor —daarvoor is het toch echt onderdeel van de Randstad en kan het niet tippen aan de bossen van de Utrechtse Heuvelrug— maar het oogde gemoedelijk, was goed bereikbaar en had betaalbare woningen.
In de veertien jaar dat we hier nu wonen, is Waddinxveen in een rap tempo veranderd. Bij de bezichtiging van ons huidige huis keken we op zolder uit over de voetbalvelden van BeFair, waar al snel de heipalen de grond in gingen voor de bouw van het Gouweplein. Vanaf de Beijerincklaan had je toen nog behoorlijk uitzicht op het groen. Inmiddels is in veertien jaar bijna een hele woonwijk met al ruim 2500 woningen uit de grond gestampt. Ook het bebouwingslint aan de Plasweg werd steeds verder uitgebreid, met daarnaast een groot bedrijventerrein aan de A12.
En weet u het nog? Het schapenveldje waar nu het cottagepark is gebouwd, met die twee prachtige treurwilgen die hiervoor moesten sneuvelen? Waddinxveen verandert. En ik begrijp heel goed dat voor mensen die hier al decennia wonen, die veranderingen heel snel kunnen gaan. Voelen mensen zich nog wel thuis? Wat is het volgende stukje natuur dat wordt opgeofferd? En wie zijn al die nieuwe mensen die in de buurt komen wonen? Mensen komen steeds minder bekenden tegen in de supermarkt.
Voor ons is het minder ingrijpend geweest, omdat ons gezin met alle veranderingen in Waddinxveen ook veranderde. We ontmoetten nieuwe mensen en maakten nieuwe contacten. Ik had mijn hobbies en vrijwilligerswerk: in de kerk en bij Kerst=Feest op het podium, in de keuken van Bruispunt West of op school als o.a. luizenmoeder. We mochten namelijk ook drie mooie kinderen krijgen, die alle drie Waddinxveen als geboorteplaats in hun paspoort hebben staan.
En met het opgroeien van de kinderen kom je als ouder steeds in andere fases terecht. Eerst de kinderopvang, dan de basisschool, zwemles en activiteiten buiten school om. Je wereld in Waddinxveen wordt steeds groter en je leert je woonplaats steeds beter kennen. En met al die veranderingen is er gelukkig ook geïnvesteerd om Waddinxveen leefbaar te houden. Tegenover de schapenweide is de kleine, groene biodiversiteitsparel Dreefland aangelegd. Ook heeft het Bentwoud in die veertien jaar steeds meer body en vorm gekregen (niet helemaal Waddinxveen, ik geef het toe). Park Coenecoop aan de Kanaaldijk is een mooie
plek geworden om even te wandelen. En hopelijk kan ik mijn hardlooprondje de komende jaren steeds verder uitbreiden in de Vredenburghzone. Ik ben dan ook blij en dankbaar dat ik mij juist op deze plaats als raadslid mag inzetten voor Waddinxveen en haar samenleving. En daarbij wil ik ook Stefan en de kinderen bedanken dat ik hiervoor de ruimte krijg.
Zelf heb ik het goede leven in Waddinxveen mogen ervaren en dat gun ik ook anderen. Juist voor mensen die niet zoveel keuzes hebben als ik, of die minder gemakkelijk mee kunnen komen, wil ik mij graag inzetten om Waddinxveen leefbaar en mooi te houden. Een plek om elkaar te ontmoeten, elkaar te kunnen blijven zien, te kunnen ontspannen, maar ook mee te kunnen doen in de maatschappij. Zeker nu de groei van Waddinxveen ook de komende jaren door gaat zetten.
Daarnaast moeten er juist in een wereld die onzeker is en die ook op mondiaal niveau behoorlijk aan het veranderen is, keuzes worden gemaakt. Netcongestie, klimaatverandering, mondiale dreiging en het feit dat mensen niet meer automatisch onderdeel zijn van sociale verbanden gaan ook aan Waddinxveen niet voorbij.
In die uitdagingen ben ik niet optimistisch, maar wel hoopvol. Ik ben niet optimistisch omdat deze wereld niet maakbaar is. Dat betekent dat we niet het perfecte Waddinxveen kunnen creëren: een Waddinxveen zonder files, met alleen maar groen, en waarin werkelijk iedereen zich thuis voelt en naar elkaar omziet. Toch ben ik hoopvol, omdat we door steeds op zoek te gaan naar het goede, lichtpuntjes kunnen creëren — zowel in het groot als in het klein. Lichtpuntjes die vooruitwijzen naar iets dat mooier en groter is dan wat wij zelf kunnen maken. Voor mij vindt dat goede zijn oorsprong in God: in wat ik uit het geloof heb mogen leren over liefde, omzien naar elkaar en verantwoordelijkheid voor de ander. En daarom bid ik God om de wijsheid om steeds op zoek te gaan naar dat goede in het raadswerk.
Zo ligt nu ook de startnotitie voor de actualisatie van de omgevingsvisie voor ons. De omgevingsvisie is een belangrijk koersdocument om op terug te vallen, om kaders te stellen en om richting te geven aan de verdere uitwerking van de plannen van Waddinxveen op detailniveau.
Die koers en ambitie heeft de raad het afgelopen jaar vastgesteld in het Perspectief 2050. Een perspectief dat rekening houdt met een veranderend klimaat en de noodzaak van de energietransitie en duurzaamheid. Die ambities komen ook ruimschoots terug in het programma Duurzame Leefomgeving. Ook op het gebied van verkeer en mobiliteit heeft de gemeente ambities én uitdagingen, zeker nu Waddinxveen nog steeds groeit.
De startnotitie geeft aan deze ambities te vertalen naar een integraal geheel waarin ook de effecten op het milieu en de leefomgeving worden meegenomen. Waddinxveen zal ook de komende decennia blijven veranderen, maar laten we daar een goede richting aan proberen te geven. Als PCW zullen we dan ook van harte instemmen met deze startnotitie.
Jaël de Kool
Raadslid PCW
