Afscheidsspeech Niels Hart
Geschreven op: | Door: Niels Hart
Beste mensen,
'Het waren 2 fantastische dagen' is van een TV-reclame een bekende uitdrukking. Ik heb veel meer fantastische dagen hier gehad. Vier jaar geleden was het niet beoogd om raadslid te worden maar soms loopt het leven anders dan gepland en ik ben met veel plezier raadslid geworden.
Dat plezier is ingegeven in het contact met de vele andere mensen, die betrokken zijn bij de raad. Het is mooi jullie te hebben mogen leren kennen. Niet alleen hier in de zaal maar ook daarbuiten. In het bijzonder uiteraard in de PCW, mìjn PCW. Ik ben dankbaar dat ik onderdeel van de fractie mocht zijn met jullie en de oud-leden van de fractie. Maar ook om Bastiënne zwaaiend op haar fiets tegen te komen, Jaap die de hond aan het uitlaten was of andersom dat is me niet altijd duidelijk, Bart die weer geld wilde voor een restauratie in de Victorkerk of Nikki achter de schermen bij de organisatie van nationale feestdagen. En ook alle anderen: jullie zijn een deel van mijn leven geworden in de laatste 4 jaar.
Ik begon met “het waren 2 fantastische dagen” maar soms leek het of ik het over 1 vergadering had die 2 dagen leek te duren. Ik ondersteun de oproep van de
burgemeester in zijn nieuwjaarstoespraak om te temporiseren. Ik zou wel willen toevoegen dat dit niet hoeft te gelden voor onze vergaderingen. Daar mag best juist
wat meer tempo in. Een uurtje eerder thuis zijn kan ook waarde hebben. In mijn maidenspeech had ik het over het inzetten van talenten. Buiten de PCW was
dat vooral zichtbaar als voorzitter. Het begon eigenlijk omdat ik bij de commissie M+F toch achterin op de tribune zat en als ik dan toch aanwezig was kon ik net zo goed vooraan zitten, dan had ik een wat beter zicht op jullie en een betere stoel dan op de tribune. Mijn uitgeoefende talenten binnen de PCW blijven natuurlijk binnenskamers, what happens in the PCW stays in the PCW. Ik heb ook genoten van de campagne, al had ik Corné nog graag wel veilig zien landen in het Warnaarplantsoen met een oranje parachute waarmee hij uit een vliegtuig was gesprongen. Misschien over 4 jaar alsnog?
Alles heeft zijn tijd. Om wat vrij te vertalen naar mij toe: er is een tijd van komen en er is een tijd van wat minder vaak komen. Een eventueel commissielidmaatschap zou mooi zijn. Af en toe een avondje overslaan, af en toe een uurtje of een paar uur eerder naar huis. Zo kunnen mensen zoals ik toch meedraaien. Het mooie is ook dat ik zie dat in de PCW prima opvolging is van betrokken mensen met veel kwaliteiten. Het maakt mijn stapje terug een heel stuk makkelijker. Ik heb veel vertrouwen in de beoogde fractieleden.
Ik dank jullie allemaal voor de fijne jaren, die ik met jullie heb mogen meemaken en ik wens jullie het allerbeste binnen en buiten deze zaal.
Niels Hart
